Ne kadar fazla ihtiyaç duyuyormuşsun
Mutlu sandığın her anı başkalarına borçluymuşsun
Ve onların her anında orda olmaya mecburmuşsun.
Karşılıklıdır çünkü herşey
Bir kediye süt vermek gibi.
Bir defa süt verdin mi seni sevdiğini düşünürsün
Hergün kapına senin için geldiğini sanars
Senin değilmiş aslında senin sandığın hayat
Hep bir ortağı varmış oysaki
Mutluluğunun...
Mecbur kılmaların korkularınmış meğer
Denememişsin çünkü hiç
Kendinden kaçmışsın bir ömür
Zaman, artık yüzleşme saati
Artık düşünmeden ötede
Yüzleşmedesin...
Sessizliği dinle, sana söyleyecekleri var.
